10.EKİM.2015

              

KARŞI KIYIDAN....Güne ne güzel başlamışım.Günaydın ayvalık günaydın diye.arkadaşlarım komşularım hepsi birbirinden farklı bir avuç insan.kimi batman, kimi urfa ,kimi istanbul doğumlu.midilliye gidiyoruz karşı kıyıya.feribotumuz suları yara yara yol alıyor ..en üst güvertede..rüzgar..içime içime esiyor ,ferahlatıyor huzur veriyor ve hafifçe ürpertiyor.insanlar dalgalanan türk bayrağının altında poz veriyor gururla .denizin ortasında bayrak değişiyor yunan bayrağı çekiliyor.ne rüzgarın ne dalgaların ne de benim umrumda...feribot suları yarmaya devam ediyor ,ben üşümeye..midilliye indik...suratımıza çarpıyor insanlık dramı ...gençler çocuklar kadınlar mülteciler..bir otobüse bindirilmiş umuda yolculuğa devam etmek üzere.mutlu olmak istiyoruz yine de..gezmeye ,eğlenmeye geldik..ah ki ne ah...coğrafyan mutsuzsa sen mutlu olamazsın ,birileri acı çekiyorsa sen mutlu olamazsın ,ne uğruna bilmeden insanların ölüyor öldürülüyorsa mutluluk haram sana...acı haber tez yayılır.insanlar yorulmuş ,acıkmış ,hevesle beklenen balıklar zıpkın ızgaralar kömür ,içilen su zehir oluyor...dedik ya acı haber tez yayılıyor...ANKARA yangın yeri yanıyor ,güzel ülkem alev almış YANIYOR